Donderdag blog : werken bij Opera Spanga | Impro Circle

Donderdag blog : werken bij Opera Spanga

vrijheidsbeeldOmdat ik me als jazzsaxofonist zonodig moest verdiepen in het klassieke klarinetspel en mijn niveau kennelijk voldoende werd bevonden, werd ik gevraagd om in een operaproductie, Buwalsky van Opera Spanga, saxofoon en klarinet te dubbelen. De altsaxofoon voor de meer jazzy passages, de tenorsaxofoon met een kitscherige galm ter ondersteuning van erotisch getint beeldmateriaal en de klarinet tenslotte voor de klassieke lijnen.

fragment "Buwalsky a road opera"(met mijn uit de kluiten gewassen solistische bijdrage van 1:28 tot 1:34) http://youtu.be/IFDBWSLIjbY

De stichting Opera Spanga maakt kwalitatief zeer hoogwaardige, alternatieve, bestaande of nieuw gecomponeerde opera, waarin het beeldmateriaal op een filmdoek heel prominent aanwezig is en zelfs interacteert met zingen en acteren op het podium. De voorstellingen vinden plaats in een weiland in het Friese gehucht Spanga, ten tijde van de voorstellingen terecht omgedoopt in “Het Verona van Weststellingwerf”.

Tijdens de repetitieperiode vond voor mij een hernieuwde kennismaking plaats met het fenomeen kamperen. Na enkele vakanties tevoren met veel enthousiasme gekampeerd te hebben in Griekenland en Portugal, zou dit wel loslopen. In het weiland van boer Jacob stond hiervoor een bonte verzameling caravans ter beschikking, die alleen met elkaar gemeen hadden dat ze de uiterste houdbaarheidsdatum minstens met 10 jaren overschreden hadden en bijna uit elkaar vielen.

Gedoucht moest er worden naast de beerput op het erf waar het eindproduct van onze collectieve maaltijden zich allengs ophoopte qua hoeveelheid en odeur. Bij het tandenpoetsen stond je helemaal op de eerste rang, slechts gescheiden door een prikkeldraadje kon je observeren van welke brokstukken en brei dat aroma precies vandaan kwam.

De repetities vonden plaats in een schuur van boer buurman. Erg interessant om met louter klassiek opgeleide mensen samen te spelen. Na enkele dagen was de tijd rijp om samen met de zangers, die ik tot dan toe slechts voortdurend luidkeels aria’s zingend bij de gezamenlijke maaltijden had gezien, te repeteren. Een uitgegraven gat in de drassige bodem van het weiland diende als orkestbak. We schaafden aan balans (het orkest is altijd te hard, maar wat wil je in een lege tent) en de timing van de scènes op het doek en de muziek. Alles liep op rolletjes en zo kwam de premiere dichter bij.

De weergoden waren ons echter niet echt gunstig gezind en zo kon het gebeuren dat door de overvloedige regenval in de nacht voor de premiere de wanden van de overigens prachtig uitgegraven orkestbak het begaven. Het slagwerk kon ternauwer­nood gered worden, er stond ’s ochtends een laag water van 20 centimeter vermengd met echte Spanganese modder. Met man en macht werd gewerkt om alles weer spik en span te krijgen voor de premiere die avond, hetgeen lukte.

Ondanks het luid wapperende tentdoek, de fanatieke muggen en de charme van de enorme stank die de beerput inmiddels ook over het festivalterrein verspreidde, werd de reeks Buwalsky terecht een succes ! Later ging de zon ook nog schijnen, zodat iedereen helemaal bruin geworden van het kanoeen, fluisterbootje zitten, IJsselmeer zwemmen of fietsen door de prachtige Weerribben het maandje werken bij camping Spanga in majeur beeindigde.

Door een subsidie werd het mogelijk dat Buwalsky enkele maanden later ook door ons opgevoerd werd in de Amerikaanse evenknie van Spanga. Juist, New York dus. Eerst een weekje New Haven in Connecticut, oktober, 28 graden en een strandje binnen busbereik. Daarna een weekje Big Apple. Wat een te gekke stad !!!

IMG_0225Het heeft me een klein vermogen alsmede veel nachtrust gekost om alle jazzconcerten in New York bij te wonen. De Mingus Big Band, de Village Vanguard Jazz Orchestra en een stuk of zes combo’s. Gelukkig kreeg ik een vrijkaartje van Maria Schneider (foto), met wie ik in Nederland had samengewerkt, toen ze met haar band optrad. Ik besloot dat ik me hier als tegenprestatie wel mocht trakteren op een Belgisch biertje, met de voor Amerikanen onuitspreekbare naam Affligem. A raison van 18 dollar, meer dan de toegangsprijs ....

Ondanks de geweldige ervaring van de stad New York, was Opera Spanga hier een beetje het vijfde wiel aan de wagen. Iets klopte niet. In Manhattan geen beerput. Nee, Opera Spanga hoort thuis in de intimiteit van het weiland van boer Jacob. Met alle charmes van dien.

RECTIFICATIE Workshops saxofoon quartet en sax sectie : In mijn vorige blog stond een verkeerde datum : de workshops vinden plaats op zaterdag 18 oktober 10.30-13.00 (Amsterdam) en dinsdag 28 oktober 19.30-22.00 (bij Harry Bakker Muiderberg). Dan is er nog een workshop bij-instrumenten klarinet en fluit bij Harry Bakker op donderdag 30 oktober van 19.30-21.30 uur. Aanmelden verplicht, toegang  € 20 per persoon inclusief bladmuziek.

Werner Janssen

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *